Hoe we hier zijn gekomen
Vrijwel iedere generatie data-architectuur probeerde hetzelfde probleem op te lossen: data makkelijker beschikbaar en herbruikbaar maken.
Operationele systemen werden gebouwd om processen uit te voeren. Rapportages werden toegevoegd om te begrijpen wat er in die systemen gebeurde.
Daarna kwamen ETL-pipelines, datawarehouses en data lakes. Iedere generatie loste iets echts op. Data werd makkelijker te ontsluiten, combineren, centraal op te slaan en voor meer dan één doel te gebruiken.
De data werd steeds beter ontsloten en voor breder gebruik beschikbaar gemaakt.
Maar één vorm van informatie bleef vaak buiten beeld: de kennis die nodig is om die data te begrijpen.
Die kennis bleef verborgen in software voor één specifieke toepassing.